GESCHIEDENIS VAN LILLHÄRDAL
Het begon allemaal met
HÄRJULF
CLAXONSCHAKELAAR
DE EERSTE HOORZITTING VERDEELT
De naam Härjulf is onlosmakelijk verbonden met Härjedalen, en er wordt ook beweerd dat het landschap naar deze dappere Viking is vernoemd. Härjulf was een scherpschutter in dienst van de Noorse koning Halvdan de Zwarte. Bij een gelegenheid doodde hij in een onbezonnen actie een van de mannen van de koning met een drinkhoorn, waardoor hij moest vluchten. Härjulf zocht zijn toevlucht bij koning Anund van Uppsala. Daar begon hij een affaire met diens familielid Helga, wat de koning niet beviel. Opnieuw moest Härjulf vluchten, ditmaal met zijn vrouw en een paar trouwe volgelingen naar een vallei, die naar verluidt Härjulfsdalen of Härjedalen werd genoemd, naar hem. Volgens sommige bronnen zou de plaats waar Härjulf zich vestigde "Slyos" zijn geweest, een plaats op ongeveer dertig kilometer van Lillhärdal.
GEBEDSMAANDAG
Een traditie die tot op de dag van vandaag voortleeft.
In verband met de vierde gebedsdag hebben de Härdal een extra feestdag, genaamd "Frimåndag". Deze feestdag is uniek in heel Zweden. Hij heeft een zeer oude oorsprong en werd oorspronkelijk vooral aangevraagd door bedienden die van meester wisselden en een extra dag nodig hadden voor de verhuizing.
De Heilige Week werd meerdere dagen lang gevierd met festiviteiten. Het was belangrijk vanuit zowel wereldlijk als kerkelijk oogpunt. De kerk hield een hoogmis op vrijdag en zette de rest van de week voort met missieveilingen in de dorpen.
Tot in de jaren vijftig werd het feest gevierd in het "Folkets hus", met drie dagen lang dansen. Pas op de derde dansavond kon je dansen zonder al te veel drukte. Veel mensen kwamen ook van ver, ze reisden gewoon naar Härdal om het gebedsweekend te vieren. De traditie van maandag wordt tot op de dag van vandaag in ere gehouden: er is een hoogmis in de kerk en de schoolkinderen hebben vrij. Ze mogen op maandag op een ander tijdstip studeren.
HET HEKSENPROCES
Een duister verhaal over Lillhärdal.
In de 17e eeuw werden heksen door zowel de staat als de kerk op verschillende plaatsen in Zweden vervolgd en veroordeeld. Deze gebeurtenissen hadden ook gevolgen voor Lillhärdal. Het was 1668 en de meeste vrouwen zouden tot de arbeidersklasse hebben behoord en contact met de duivel hebben gehad. In een periode van twee jaar waren maar liefst 56 mensen betrokken bij de heksenprocessen en vijf zouden zijn onthoofd of op de brandstapel zijn verbrand.
Vandaag kunt u de geschiedenis herbeleven in het Heksenmuseum van het dorp. Reserveer gerust een rondleiding!
DE GOUDEN RUST
Misschien is er toch goud te vinden in het dorp.
Midden jaren vijftig gloorde er hoop in Lillhärdal, een klein bosdorpje in Härjedalen. Er was erts ontdekt met een ongelooflijk hoog goudgehalte. Een besloten vennootschap werd opgericht en de goudkoorts barstte los. Door de uitstekende resultaten van de analyses trok dit veel aandacht. Kranten braken alle records en het optimisme was groot, maar er waren ook mensen die twijfelden of er wel echt zoveel goud in het erts zou zitten. Degenen die aan de wieg stonden van de ertsontdekkingen beloofden van Lillhärdal een bloeiend dorp met geplaveide straten te maken. Er was echter een vreemd detail. De analyse van het erts was deels in Amerika en deels in Zweden uitgevoerd. De resultaten uit Amerika toonden een zeer hoog goudgehalte aan, terwijl de analyse uit Zweden het tegenovergestelde aangaf. Hoewel de analyse uit Amerika natuurlijk de juiste was.
Nu, vele jaren na de goudkoorts, gaat het leven in Lillhärdal gewoon door. Er zijn geen straten van goud meer, maar wel een mooie, geasfalteerde weg. Niemand praat tegenwoordig nog over goud en het enige dat ons aan de gouden eeuw herinnert, zijn krantenknipsels. Maar je weet maar nooit, misschien vindt een jager of visser ooit een glimmende steen, en misschien had Amerika het toch bij het rechte eind met de goudanalyse, en dan zal de ster van hoop weer oplichten in Lillhärdal.
(Geschreven door Y. Hedevärn 1968)